هيچ آدم 55
سالهاي حتي آدمهاي خيلي باهوش نميتوانند اولين خاطرات بچگي خود را دقيقاً
تاريخگزاري كنند و بگويند فلان خاطره مال فلان روز و فلان سال است. چيزهاي مبهمي
از اولين خاطرات بچگي در ذهن آدم هست. البته بچههاي پولدار امروزي كه نسل ابزار
مدرن هستند و پدر و مادرهايشان دائم از آنها فيلم تهيه ميكنند و در فيلم تاريخ
ساعت، روز، ماه و سال وقايع را ذكر ميكنند و هر چند هفته يك بار اين فيلمها را به
بچههاي خودشان نشان ميدهند، اين بچهها ممكن است در آينده وقتي
شصت یا هفتاد ساله هم شدند
خاطرات كودكي خود را دقيقاً به ياد آورند.
آدم هايی که در سال
1327 در يزد به دنيا آمده بودند و در
آن زمان
هنوز برق و
بالتبع يخچال، تلويزيون، ضبط صوت، ويدئو، كامپيوتر
و ....، آب لوله کشی، حمام دوش دار تولت سيفون دار، کوچه آسفالت شده، رفتگر شهرداری
و .... نبود خاطرات
كودكيشان از نظر تاريخي كاملاً درهم و برهم است.
اين
خاطرهنويس هم همين وضع را دارد اما ميتواند تشخيص دهد كه كدام خاطرات مربوط به
قبل از دبستان و كدام خاطرات مربوط به دوران دبستان و دورههاي بعد بوده است. لذا
خاطرات خود را بر همين منوال نگاشته است. اما هميشه نمي توان نظم زماني را رعايت
كرد. گاهي خاطره اي كه مربوط به قبل از دبستان است ادامه اش چهل سال بعد اتفاق مي
افتد. همين امر نظم تاريخي خاطرات را به هم مي زند ولي خاطره اي را كامل مي كند.
اميد است كه در جلدهاي بعدي خاطرات دبيرستان و خاطرات دانشجويي و ... را به چاپ
برسانيم.